21.yy bir o kadar keyifli bir o kadar acı. Dünya’nın herhangi bir yerinde bir mutluluğu paylaşabilme,
görme, duyma imkanın olduğu gibi herhangi bir acı olayı , üzüntüyü dramı da aynı anda
hissedebildiğiniz internet denen mecranız varsa sınırsız iletişimle bütün yere ulaşabilme hali..
Her şeyi bu kadar hızlı öğrenince bir o kadar kanıksar olabiliyoruz. “GörGeçli” bir dünya’da Instagram,
facebook, twitter çok şey bilip az duyumsayan, düşünen bireylere doğru yaşam devam ederken.
Güncel sanat takiplerinde yaşadığımız çağın gerçeklerine ve geleceğe bir bakış açısı geliştirme imkanı
buluyoruz.
Yakın zamanda ziyaret ettiğim sergilerden bir tanesi insanlık dramı olan yasa dışı göçü irdeliyor. Daha
mutlu ve yaşanabilir bir coğrafyaya göç etmek isteyen insanların yaşam ve ölüm arasında çizgi
arasında mücadelesine tanıklık ediyoruz.
Sanatçı Nikolaj Bendix Skyum Larsen’in 2014 senesinde İtalya’da Pizzo Calabra denizinde yapmış
olduğu enstalasyonda 48 beton kumaş heykelini denize indirerek heykelleri sualtı organizmaların
kaplanana kadar beklettikten sonra tekrar çıkartarak sergiliyor. Bir insanlık dramı sanatın malzemesi
olabildiği gibi sadece görgeçli bir algıyı daha belirgin kılarak duyumsamak ve hissetmemizi sağlıyor.
Salt Galata ve Beyoğlu her zaman bağımsız sanat platformu içerisinde görebileceğimiz işleri bize
gösteriyor. 29 Mart 2015 son gün mutlaka izleyin.
